ข้ามไปยังเนื้อหา
typekute
Beginner

หน่วยเขียนพื้นฐาน

เรียนรู้

Beginner

ตัวเลขไทย

Beginner

ชิฟต์ วรรคตอน และเครื่องหมาย

Beginner

คำและวลีติดกัน

Intermediate

เรื่องเล่าต่อเนื่อง

Intermediate

ข้อความใช้จริง

Intermediate

ข้อมูลและบทพูด

Intermediate

จังหวะและความแม่นยำ

Advanced

ความเร็วและการถ่ายโอน

Advanced

ความแม่นยำคู่ใกล้เคียง

Advanced

ความทนทาน

Advanced

บทสรุปและการประยุกต์

เรียนพิมพ์ดีดภาษาไทยด้วยแป้นเกษมณี ตั้งแต่ต้น

เรียนพิมพ์ดีดภาษาไทยได้โดยเริ่มจากตำแหน่งมือบนแถวกลางของแป้นเกษมณี แล้วค่อยเพิ่มคำและประโยคทีละขั้น Typekute จัดบทเรียนเป็นลำดับนี้ บอกว่าต้องใช้นิ้วไหนกับปุ่มไหน และมีแป้นพิมพ์บนหน้าจอให้เทียบกับมือของคุณ

ก่อนเริ่ม ให้เปิดการป้อนภาษาไทยบนอุปกรณ์และเลือกรูปแบบแป้นเกษมณีให้ตรงกับที่ใช้จริง ถ้าเพิ่งเริ่มเรียนให้เลือกบทแรก ถ้าเคยเรียนแล้วให้ดูบทถัดไปที่หน้าแนะนำ เมื่อจบแต่ละบทผลจะบอกความแม่นยำและความเร็วให้เห็นชัด แล้วนำไปฝึกต่อที่หน้าฝึกพิมพ์ภาษาไทย

เริ่มบทเรียนแรก

วิธีเริ่มเรียนพิมพ์สัมผัสภาษาไทยบน Typekute

เริ่มจากตั้งค่าแป้นเกษมณีบนอุปกรณ์ แล้วทำบทแรกตามคำแนะนำทุกครั้ง อย่าข้ามไปยังคำหรือประโยคก่อนที่ปุ่มเดี่ยวจะถูกต้อง

  1. ตั้งค่าการป้อนภาษาไทยบนอุปกรณ์ให้เป็นแป้นเกษมณี
  2. เปิดหน้าบทเรียนและเลือกบทแรก หรือบทที่แนะนำถัดไป
  3. อ่านคำแนะนำเรื่องนิ้วและตำแหน่งมือก่อนกดปุ่มแรก
  4. พิมพ์ตัวอักษรเดี่ยวให้ถูกต้องก่อนไปยังคำและวรรณยุกต์
  5. ดูผลของบทแล้วเลือกทบทวนหรือไปยังบทต่อไป

พิมพ์สัมผัสคืออะไร และต่างจากการจ้องแป้นอย่างไร

พิมพ์สัมผัสคือการพิมพ์โดยไม่ต้องมองแป้น แต่ละนิ้วมีปุ่มที่ดูแลเป็นประจำ และมือจะกลับมาที่แถวกลางเป็นจุดเริ่มต้นทุกครั้งที่พิมพ์เสร็จหนึ่งคำ

เมื่อจำตำแหน่งได้ สายตาก็อยู่บนข้อความที่กำลังเขียน ผู้ที่จ้องแป้นมักต้องหยุดหาปุ่มทุกครั้ง ทำให้พิมพ์ช้าลงและเหนื่อยกว่าเดิม การสอนพิมพ์ดีด 10 นิ้ว จึงเน้นให้นิ้วจำตำแหน่งเอง ไม่ใช่ให้ตาช่วยหา

คำว่าพิมพ์สิบนิ้วหมายถึงการใช้ทั้งสิบนิ้วร่วมกัน โดยนิ้วแต่ละนิ้วรับผิดชอบกลุ่มปุ่มของตนเอง เมื่อทำได้ครบ การฝึกพิมพ์สัมผัสก็จะรู้สึกเป็นธรรมชาติมากขึ้น

ไม่จำเป็นต้องจำปุ่มทั้งหมดก่อนเริ่ม ช่วงแรกการมองแป้นบ้างเป็นเรื่องปกติ สิ่งสำคัญคือค่อย ๆ ลดการมองลงเมื่อการกดของนิ้วคุ้นมือ

ตำแหน่งมือและแถวกลางของแป้นเกษมณี

แถวกลางคือจุดเริ่มต้นของการเรียนพิมพ์สัมผัสภาษาไทย วางนิ้วชี้ซ้ายและนิ้วชี้ขวาบนปุ่มตรงกลางของแถวนี้ แล้วให้นิ้วอื่นอยู่ติดกันตามลำดับ ตำแหน่งนี้ช่วยให้มือไปถึงปุ่มอื่นได้โดยไม่ต้องขยับไปมาเยอะ

แถวกลางของแป้นเกษมณีมีตัวอักษรไทยที่ใช้บ่อยหลายตัว การเรียนจึงเริ่มจากแถวนี้ก่อน แล้วค่อยขยายไปแถวบนและแถวล่างเมื่อจับตำแหน่งได้ดีแล้ว

นิ้วก้อยซ้ายและขวาดูแลปุ่มที่อยู่ริมที่สุด ส่วนนิ้วโป้งกดแถบเว้นวรรคเท่านั้น หากนิ้วไหนต้องเอื้อมไกลเกินไป แปลว่ามือยังไม่อยู่ที่แถวกลาง ให้กลับไปจัดมือใหม่ก่อนกดต่อ

ให้ข้อมือและแขนผ่อนคลาย วางมือเบา ๆ บนแป้น ไม่กดลงแรง การกดเบาและเร็วช่วยให้ไม่เมื่อยและแก้ไขได้ง่ายเมื่อพลาด

ถ้าจำไม่ได้ว่าปุ่มไหนอยู่ตรงไหน ให้ดูแป้นพิมพ์บนหน้าจอระหว่างบทเรียน แล้วกลับไปที่ตำแหน่งเดิมทุกครั้ง การทำซ้ำแบบนี้ทำให้นิ้วจำตำแหน่งได้เร็วกว่าการท่องจำจากตาราง

เส้นทางบทเรียน จากปุ่มเดี่ยวสู่คำและประโยค

บทเรียนของ Typekute เรียงจากปุ่มเดี่ยวและกลุ่มปุ่ม ไปสู่คำ ประโยค และการพิมพ์ต่อเนื่องที่คล่องขึ้น แต่ละขั้นใช้ความรู้จากขั้นก่อนหน้า จึงไม่ควรข้ามขั้น

ขั้นที่ 1 ปุ่มเดี่ยวและกลุ่มปุ่ม

ขั้นนี้ฝึกให้นิ้วรู้จักปุ่มแต่ละตัวทีละกลุ่ม ผลลัพธ์จะบอกว่าปุ่มไหนกดถูก ปุ่มไหนยังพลาดบ่อย เมื่อเห็นจุดอ่อนชัดแล้ว ให้ทบทวนกลุ่มนั้นก่อนไปขั้นถัดไป

ขั้นที่ 2 คำและวรรณยุกต์

เมื่อกดปุ่มเดี่ยวได้ถูกต้อง บทเรียนจะให้พิมพ์เป็นคำ การพิมพ์สระและวรรณยุกต์ที่อยู่คนละตำแหน่งต้องฝึกให้นิ้วคุ้น ให้ดูเป้าหมายบนหน้าจอว่าต้องป้อนตัวไหนก่อนกด

ขั้นที่ 3 ประโยคและความคล่อง

ขั้นสุดท้ายให้พิมพ์ประโยคยาวขึ้น โดยยังดูความถูกต้องเป็นอันดับแรก ความเร็วจะตามมาเองเมื่อมือไม่ต้องหยุดหาปุ่ม

หน้าบทเรียนจะแนะนำบทถัดไปเสมอ คือบทที่ทำค้างอยู่ หรือบทแรกที่ยังไม่จบ เมื่อจบแต่ละหน้าจะมีผลลัพธ์ และเมื่อจบบทจะมีสรุปของบท ความคืบหน้าถูกบันทึกและแสดงในหน้าความคืบหน้า

การเรียนพิมพ์ดีดเบื้องต้นควรเน้นความถูกต้องก่อนเสมอ แบบฝึกเริ่มจากปุ่มที่ใช้บ่อย และบทเรียนครอบคลุมทั้งปุ่มเดี่ยว คำ และประโยคในที่เดียว จึงไม่ต้องไปหาเนื้อหาจากหลายแหล่งที่อาจสอนคนละลำดับ

ระหว่างบทเรียนให้สังเกตว่าตัวอักษรที่พลาดอยู่แถวไหน ถ้าพลาดบ่อยที่แถวบนหรือแถวล่าง ให้กลับไปทบทวนแถวกลางก่อน เพราะมือที่อยู่ตรงตำแหน่งจะเอื้อมไปยังปุ่มอื่นได้แม่นกว่า

เรียนพิมพ์ดีดสำหรับเด็กและผู้ใหญ่ที่เริ่มจากศูนย์

เด็กและผู้ใหญ่ที่เริ่มจากศูนย์เรียนจากบทเดียวกันได้ เพราะบทเรียนเริ่มจากปุ่มเดี่ยวและขยับทีละขั้น ไม่ต้องรู้การพิมพ์มาก่อน

เด็กควรเริ่มด้วยช่วงฝึกที่สั้น ๆ เพื่อไม่ให้เบื่อหรือเมื่อยมือ ผู้ใหญ่ควรตั้งเป้าเป็นการจบบทหนึ่งต่อสัปดาห์ แล้วดูผลที่บันทึกไว้เพื่อเห็นความก้าวหน้า

ผู้ใหญ่ที่พิมพ์ด้วยสองนิ้วอยู่แล้วมักพบว่าช่วงแรกของการเปลี่ยนมาใช้แถวกลางจะช้าลง เป็นเรื่องปกติ ให้ฝึกต่อเนื่องแม้ความเร็วยังไม่กลับมา เพราะความแม่นยำจะตามมาก่อนความเร็วเสมอ

ผู้ปกครองที่สอนลูกเองที่บ้านควรเลือกบทแรกแล้วทำตามลำดับ ไม่ต้องรีบข้ามไปยังบทที่ดูยาก ความรู้ที่แน่นกว่าจะช่วยให้ทำบทต่อไปได้ง่ายขึ้น เมื่อจบบทแรกแล้ว การสอนพิมพ์สัมผัสจะลึกขึ้นในบทถัดไป

แป้นเกษมณีและการป้อนภาษาไทยบนอุปกรณ์

Typekute ใช้แป้นเกษมณีเป็นพื้นฐานของบทเรียนภาษาไทย ต้องตั้งค่าการป้อนภาษาไทยบนอุปกรณ์ให้ตรงกัน มิฉะนั้นตำแหน่งตัวอักษรที่เห็นบนหน้าจอจะไม่ตรงกับปุ่มที่กดจริง

แป้นเกษมณีเป็นรูปแบบที่บทเรียนนี้ยึดตาม หากอุปกรณ์ของคุณใช้รูปแบบอื่น ตำแหน่งปุ่มจะต่างจากที่เรียน ให้เปลี่ยนการตั้งค่าบนเครื่องก่อน แล้วค่อยเปิดบทเรียน

การเลือกหน้าเรียนบนเว็บกับการตั้งค่าแป้นบนเครื่องเป็นสองขั้นตอนที่แยกกัน การเปิดบทเรียนไม่ได้เปลี่ยนแป้นของอุปกรณ์ให้อัตโนมัติ ตรวจสอบก่อนเริ่มทุกครั้งที่เปลี่ยนเครื่องหรือสลับภาษา

บนมือถือสามารถใช้แป้นพิมพ์ระบบที่มีภาษาไทยได้ ส่วนเกมของ Typekute รองรับโหมดป้อนข้อความแบบ IME และมือถือ ทำให้ฝึกกับแป้นที่ใช้อยู่ประจำได้

ฝึกพิมพ์สัมผัสนานแค่ไหนจึงเห็นผล และควรฝึกอย่างไร

ไม่มีจำนวนวันที่แน่นอนสำหรับการเรียนพิมพ์สัมผัส เวลาขึ้นอยู่กับการฝึกต่อเนื่อง จึงควรฝึกสั้น ๆ ทุกวันมากกว่าฝึกยาวนาน ๆ เพียงครั้งเดียวต่อสัปดาห์

จบเพียงหนึ่งบทต่อวันก็ถือว่าดีแล้ว เมื่อจบบทให้ดูผลลัพธ์ว่ามีปุ่มไหนที่ยังพลาดบ่อย แล้วทบทวนปุ่มเหล่านั้นในวันถัดไป การทบทวนแบบนี้ทำให้ความจำของนิ้วแน่นขึ้น

ตั้งเวลาฝึกไว้ช่วงเดียวกันทุกวัน เช่นก่อนนอนหรือหลังมื้อเช้า จะช่วยให้ไม่ลืม เมื่อฝึกเป็นนิสัย ความเร็วจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเอง โดยไม่ต้องบังคับตัวเองให้เร็วตั้งแต่วันแรก

ถ้าถามว่าฝึกพิมพ์สัมผัสนานไหม และการเรียนรู้เริ่มจากตรงไหน คำตอบขึ้นกับว่าทำบทเดิมได้มั่นคงแค่ไหน เริ่มจากบทแรกของบทเรียน แล้วเพิ่มบทถัดไปเมื่อทำบทเดิมได้ถูกต้อง ไม่จำเป็นต้องจำตารางเวลาที่แน่นอน ให้ดูเพียงว่าบทนี้ทำได้ถูกต้องหรือยัง

ถ้าพบว่าการฝึกยากในบางวัน ให้ลดเวลาลงแต่ยังทำต่อเนื่อง การหยุดไปนานทำให้นิ้วลืมตำแหน่ง แต่การฝึกสั้น ๆ ทุกวันจะช่วยให้ทบทวนได้ง่ายเมื่อกลับมาเริ่มใหม่ เป็นวิธีฝึกพิมพ์ให้เร็วที่ใช้ได้กับทุกวัย

ไปต่อที่การฝึกประโยค การทดสอบ และเกมพิมพ์ดีด

หลังจบบทเรียน ให้ไปต่อที่หน้าฝึก ทดสอบความเร็ว และเกม แต่ละหน้าช่วยในเรื่องที่ต่างกัน และควรใช้ร่วมกันเพื่อให้การเรียนครบถ้วน

ฝึกพิมพ์ภาษาไทย ใช้ประโยคต่อเนื่องที่เลือกจากจุดที่ยังไม่แม่น เหมาะกับผู้ที่จบบทเรียนแล้วและต้องการฝึกการพิมพ์ทั้งประโยค

ทดสอบพิมพ์ดีด วัดความเร็วและความแม่นยำในหนึ่งครั้ง เพื่อดูว่าการเรียนเริ่มเห็นผลหรือยัง ผลจะช่วยเลือกบทถัดไปได้ตรงจุด

เกมพิมพ์ดีด พิมพ์คำจริงเพื่อให้การฝึกสนุกขึ้น ดูหน้าเกมเพื่อเลือกเกมที่อยากเล่น การเล่นเกมควบคู่กับบทเรียนช่วยให้ฝึกพิมพ์สัมผัสออนไลน์ได้ต่อเนื่อง

Typekute เป็นเว็บฝึกพิมพ์ดีดที่เรียงลำดับการเรียนไว้ให้แล้ว เริ่มจากบทแรกหรือบทที่แนะนำ แล้วไปต่อตามลำดับ จะเรียนพิมพ์ดีดออนไลน์ได้โดยไม่ต้องคิดเองว่าควรทำอะไรต่อ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับการเรียนพิมพ์ดีดภาษาไทย

ฝึกพิมพ์ภาษาไทยอย่างไร?

ตั้งการป้อนภาษาไทยบนอุปกรณ์ให้เป็นแป้นเกษมณีก่อน แล้วเรียนตามลำดับจากปุ่มเดี่ยวไปยังคำและประโยค

บทเรียนของ Typekute เรียงลำดับนี้ไว้แล้ว และแสดงคำแนะนำนิ้วพร้อมแป้นบนหน้าจอให้ตรวจการกดได้

วิธีเรียนพิมพ์ดีดทำอย่างไร?

เริ่มจากแถวกลาง จำให้ได้ว่าแต่ละนิ้วดูแลปุ่มใด แล้วฝึกจากปุ่มเดี่ยวไปยังคำและประโยค

บทเรียนของ Typekute พาไปตามเส้นทางนี้พร้อมคำแนะนำนิ้วทุกขั้น จึงไม่ต้องเดาว่าควรเรียนอะไรก่อน

พิมพ์สัมผัสคืออะไร?

พิมพ์สัมผัสคือการพิมพ์โดยไม่ต้องมองแป้น โดยแต่ละนิ้วมีปุ่มประจำและเริ่มจากแถวกลาง

เมื่อจำตำแหน่งได้ สายตาจะอยู่ที่ข้อความที่กำลังพิมพ์ แทนที่จะอยู่ที่แป้น

วิธีวางมือเพื่อพิมพ์สัมผัสทำอย่างไร?

วางนิ้วบนแถวกลาง โดยนิ้วชี้ซ้ายและขวาอยู่บนปุ่มตรงกลาง แล้วกดแต่ละปุ่มด้วยนิ้วที่กำหนด

วางข้อมือให้ผ่อนคลายและไม่กดแรง ถ้าจำไม่ได้ให้ดูแป้นบนหน้าจอแล้วกลับไปที่ตำแหน่งเดิม

วิธีฝึกพิมพ์สัมผัสทำอย่างไร?

ทบทวนปุ่มที่พลาดบ่อยในผลของบทก่อนแล้วฝึกต่อในวันถัดไป

การทบทวนปุ่มเดิมทุกวันทำให้นิ้วจำตำแหน่งได้แม่นขึ้น ดีกว่าการข้ามไปบทใหม่ทั้งที่ยังพลาดบ่อย

การเรียนพิมพ์สัมผัสใช้เวลานานเท่าไร?

ไม่มีเวลาตายตัว ขึ้นอยู่กับความถี่ในการฝึก

การฝึกสั้น ๆ ทุกวันได้ผลดีกว่าฝึกนาน ๆ ครั้ง ลองกำหนดเป้าเป็นบทที่ต้องจบในแต่ละสัปดาห์แล้วดูความคืบหน้า